Η επιμονή μιας εκπαιδευτικού έσωσε 4 κοριτσάκια από κακοποίηση στο σπίτι

Με την αγριότητα των δικών τους ανθρώπων και την ολιγωρία των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών πάλευαν για τουλάχιστον ένα χρόνο τέσσερα ανήλικα παιδιά τα οποία στο τέλος σώθηκαν εξαιτίας της επιμονής μιας εκπαιδευτικού.

Προσπαθούσε εναγωνίως να υπερπηδήσει κάθε γραφειοκρατικό εμπόδιο για να βοηθήσει τη μικρή της μαθήτρια και τις τρεις αδελφές της μέχρι που στο τέλος και αφού δεν τα έβγαζε πέρα με τις διαδικασίες της Αστυνομίας και των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, αποτάθηκε στην Επίτροπο Διοικήσεως ζητώντας την παρέμβασή της.


Πράγματι η Επίτροπος Ελίζα Σαββίδου παρενέβη και στην Έκθεση που ετοίμασε για την υπόθεση χαρακτηρίζει τον τρόπο με τον οποίο ενήργησαν οι κρατικές υπηρεσίες ανησυχητικό, αφού, όπως επισημαίνει, ούτε οι διαδικασίες που προβλέπονται από τους κανονισμούς δεν είχαν ακολουθηθεί.

Ανεπανόρθωτη ζημιά στα παιδιά

Η παραμονή των παιδιών σε περιβάλλον βίας επηρεάζει αρνητικά την εξέλιξή τους, τονίζει στις επισημάνσεις της η Επίτροπος Διοικήσεως.

Συγκεκριμένα, αναφέρει: «Σύμφωνα με το Σχέδιο Δράσης για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας στην οικογένεια, είναι αποδεκτή η θέση ότι η βία επηρεάζει τα θύματα προκαλώντας τους σωματικά και ψυχολογικά προβλήματα, τα οποία παραμένουν ακόμα κι όταν η βία σταματήσει. Οι δε επιπτώσεις στη ζωή τους και ειδικά στις περιπτώσεις ανήλικων παιδιών, είναι τραυματικές και μπορεί να επηρεάσει ανεπανόρθωτα τη συναισθηματική τους ανάπτυξη και την κοινωνική τους προσαρμογή».

Όσον αφορά στα τέσσερα συγκεκριμένα κορίτσια, η Επίτροπος καλεί «τις αρμόδιες Υπηρεσίες να λειτουργήσουν άμεσα, συλλογικά και με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον των παιδιών, ώστε να ολοκληρωθούν οι όποιες διαδικασίες βρίσκονται ακόμα σε εκκρεμότητα».

«Διέτρεχαν φυσικούς και ηθικούς κινδύνους»

«Ο τρόπος χειρισμού της υπόθεσης από τις αρμόδιες υπηρεσίες και συγκεκριμένα, το χρονικό διάστημα που παρήλθε από την αρχική καταγγελία στην Αστυνομία μέχρι την ετοιμασία της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, καθώς και η τρίμηνη περίοδος που χρειάστηκε για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος αφαίρεσης γονικής μέριμνας, μου προκάλεσαν προβληματισμό», αναφέρει η Επίτροπος Διοικήσεως στην Έκθεσή της και προσθέτει:

«Μου είναι επίσης μη κατανοητό πως ενώ τα παιδιά διέτρεχαν φυσικούς και ηθικούς κινδύνους στο οικογενειακό τους περιβάλλον, σύμφωνα με το ίδιο το Γραφείο Ευημερίας, κι ενώ τα ίδια κατήγγειλαν τη γιαγιά τους και τον συμβίο της μητέρας τους για βία, δεν έτυχαν άμεσης και αποτελεσματικής προστασίας παρά μόνο μετά την έκδοση του δικαστικού διατάγματος, ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες γνώριζαν από τον Σεπτέμβριο του 2015 για τις καταγγελίες και η δε οικογένεια επαρακολουθείτο για χρόνια».

Είναι υποχρέωση του κράτους και των αρμόδιων υπηρεσιών, επισημαίνει η Ελίζα Σαββίδου, «να παίρνουν αποφάσεις έγκαιρα λαμβάνοντας πρωτίστως υπόψη το συμφέρον του παιδιού όπως κατ’ επανάληψη η επίτροπος Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού έχει υποδείξει».

Προς αυτή την κατεύθυνση, προσθέτει η Επίτροπος, «οδηγούσε τόσο το ρυθμιστικό πλαίσιο όσο και η εθνική νομοθεσία και το εγχειρίδιο διατμηματικών διαδικασιών για τον χειρισμό περιστατικών βίας στην οικογένεια». Ωστόσο, αναφέρει, «η εφαρμογή τους καθίσταται δύσκολη, όταν οι αρμόδιες υπηρεσίες παρουσιάζουν κενά και ελλείψεις στην εφαρμογή των διαδικασιών ή δεν συνεργάζονται εντατικά και στενά για την πρόληψη και αντιμετώπιση αυτών των περιστατικών».

Περισσότερο ανησυχητικό όμως, σύμφωνα με την Επίτροπο, είναι το γεγονός ότι «το εγχειρίδιο με τις διαδικασίες διατμηματικής συνεργασίας βρίσκεται υπό αναθεώρηση για αρκετά χρόνια, ενώ ταυτόχρονα διαπιστώνεται ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν εφαρμόζουν επαρκώς τις υφιστάμενες διαδικασίες».

«Θεωρώ», αναφέρει καταλήγοντας η Ελίζα Σαββίδου, «ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες πρέπει να κατανοήσουν τη σοβαρότητα των περιστατικών βίας και να δρουν έγκαιρα και συντονισμένα. Για αυτό και θεωρώ ότι είναι ιδιαίτερα σημαντική και, όπως διαφαίνεται, απαραίτητη, η δημιουργία μηχανισμού παρέμβασης σε περιπτώσεις σοβαρού κινδύνου βίας, έτσι ώστε να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά τέτοια φαινόμενα».

Πηγή: Φιλελεύθερος/Μαριλένα Παναγή